DCH 1 wint met 13-7, tweede in de Eerste Klasse A

De laatste thuiswedstrijd tegen BDV Borne werd met duidelijke cijfers
gewonnen: 13-7. Toch hadden de Harderwijkers her en der wat moeite met
de spelers uit Borne en Almelo die niet helemaal in hun sterkste
formatie naar Harderwijk waren gekomen.

Het begin van DCH was in ieder geval zeer overtuigend. Jan Hendrik Kok
liet zijn ervaren tegenstander Leo Springer – groots eindspelkenner, en
zoon van wereldkampioen Benedictus Springer – de hele middag zweten. Een afwikkeling van de zwartspeler in de opening was bepaald ongelukkig te noemen. Directe schijfwinst leverde het Jan Hendrik niet op, maar wel
duurzaam initiatief: de zwarte korte vleugel was log en veel te zwaar
bezet. Jan Hendrik zocht zijn heil dan ook aan de andere kant, en met
voorbeeldig geduld kreeg een winnende doorbraak steeds meer vorm. Zwart
verdedigde nog creatief, maar zijn tegenacties waren niet voldoende.

Daarna volgde een reeks remisepartijen die stuk voor stuk avontuurlijk
te noemen waren. Henry Offenga kon ervaren hoe soepel, snel en sterk
Gertjan Kolsté kan spelen. Een speltype met een zwarte schijf op 36
switchte naar een ‘lage opsluiting’ van zwarts korte vleugel. Die moest
nauwkeurig spelen omdat wit ook op het centrum overwegend stond. Daarin slaagde de zwartspeler uiteindelijk goed door nauwkeurig spel. Het
leverde een gelijkwaardig slot op.

In een wederzijdse flankpartij werd Jan Willem Hoeve uitgenodigd om een
damzet te nemen die met gelijk aantal stukken teruggewonnen kon worden.
De witspeler sloeg bovendien creatief en leek duidelijk initiatief te
krijgen. Maar de zwartspeler bezette direct het centrumveld toen dat
mogelijk was. Dat bleek een goede keuze. Wit leek nog kansen te krijgen
in een klassiekje, maar ook daar had tegenstander Michiel Hagreis een
voldoende antwoord op. Ook hier een gelijkwaardige remise.

Gerwin van der Meer creëerde een perspectiefvolle centrumaanval, maar
kwam net niet tot doorslaggevend voordeel. Bovendien staat tegenstander
Jan Bosch bekend als een handige speler, zo ook nu. De tegenactie was
nadelig voor zwart, maar voldoende voor een punt.

Van de vier remises achter elkaar had René Schaafsma de beste opgelegde kansen. Vanuit zijn andere hobby, schaken, heeft René geleerd dat actief spel de meeste kansen biedt. Daarop probeert hij zijn stijl aan te passen. En met succes. Terwijl de zwartspeler op twee gedachten bleef hinken en zich niet kon ontwikkelen, speelde wit frank en vrij op het centrum en viel aan over rechts. Dat leidde tot een levensgevaarlijke doorbraak. Met gebruikmaking van de meerslagregel bleef de zwartspeler in de partij wonder boven wonder op de been. Maar analyses achteraf toonden aan dat wit wel degelijk de winst had kunnen pakken.

De tweede winst kwam van Egbert van Hattem die wel goed stond tegen
Gerald Krol, maar van beslissend voordeel wilde het maar niet komen. Een
paar pogingen om de partij vroegtijdig op te blazen mislukten: de zwart
speler trapte er niet in. Bovendien wist die met een actieve centrumzet
zijn lange vleugel veel vaart te geven terwijl de schijven 1 en 2 aan de
andere kant van het bord een onneembare vesting vormden voor de
witspeler. Toch speelde Krol de schijf op 2 toch nog te vroeg op, anders
was remise probleemloos geweest voor hem. In de partij stoomden de
vooruitgeschoven witte op en was het alsnog snel gedaan: 8-4 als
tussenstand.

Een centrumstand omsingelen blijft moeilijk. Dat ondervond Fred Elgersma
tegen Roelof-Jan de Haan. De witspeler had zijn centrumaanval via 23 op
de lange vleugel allesbehalve optimaal ondersteund. Zwart kwam er mooi
omheen, maar de witspeler slaagde erin een paar van zijn schijven nog
verder naar voren te dirigeren zonder dat ze in de gevarenzone kwamen.
Ook hier dus remise.

Wel tot winst, en fraai ook, kwam Jaap van Werfhorst, tegen witspeler
Frank Krijnen. Jaap speelde actief op de korte vleugel, maar de
witspeler hapte niet toe en speelde compact en op het centrum gericht.
Ook bezette hij veilig het aanvalsveld 24. Toch bleef de zwartspeler er
in geloven. Na een hergroepering was het mooi om te zien hoe zwart met
een centrumactie de witte stand wist te splitsen. De druk op het witte
centrum werd te groot en zwart triomfeerde na een geduldige doorbraak
overtuigend.

Ten slotte nog twee remises. Kees de Jong begon wat passief tegen
witspeler Nico Rosink. Er ontstond een speltype met een witte schijf op
15 en een witte centrumstand die bovendien ondersteund werd door
bezetting van veld 27. Zwart gebruikte zijn formaties goed en er volgde
een totale omkering in de partij waarbij het zwart was die via veld 22
het centrum overnam. Wit offerde zelfs op een manier waar computerprogramma Kingsrow jaloers op zou kunnen zijn. De situatie die
toen ontstond was heel curieus. Zwart kon langdurig niet doordrukken
vanwege een plakkertje. Uiteindelijk volgde toch iets soortgelijks en
was het aan alle kanten remise.

Ruurd Wuestman tenslotte scoorde een blauwe uitslag, maar dit keer niet
in zijn voordeel. Tegenstander Jan Koerselman pufte en steunde de hele
partij en daar was ook alle reden toe. Zwart kreeg initiatief en hield
de partij kansrijk gaande. Toch gaf wit geen krimp. Hij bleef compact
spelen en ondanks de zwarte schijf meer in het eindspel zat er geen
winst voor hem in.

Egbert van Hattem.

DCH2 sluit af op een achtste plaats met nederlaag tegen DUO

Zaterdag werd alweer de laatste ronde van de KNDB competitie van het seizoen 2018-2019 gespeeld. Met wisselende resultaten kan het tweede team van DCH terugzien op een geslaagde competitie waarbij zij lange tijd de aansluiting met de top van de tweede klasse B konden houden. Helaas voor de Harderwijkers zat het “venijn in de staart” waarbij zij de sterkste
tegenstanders aan het einde van de competitie troffen.

Deze elfde ronde ontving DCH2 de dammers van DUO2 uit Doetinchem. De
Harderijkers schoten daarmee uit de startblokken met een mooie overwinning van Tim tegen een jeugdspeler van DUO. Na een verkeerde afruil wist Tim eenvoudig een schijf voor te komen, nadat hij nogmaals een schijf had weten te bemachtigen sloeg Tim toe met een damzetje waarmee hij zijn team op voorsprong zette.

Op het derde bord trof Jan v.d. Pol één van de sterkere gasten. Onnodige
risico’s werden daarbij door Jan vermeden zodat remise het meest haalbare
bleek.

Na deze mooie 3-1 voorsprong bleef het lange tijd erg rustig en leken de
Harderwijkers op een mooie verrassing aan te sturen. Toen brak opeens het
“Doetinchems kwartiertje” aan waarbij zij in korte tijd een vijftal overwinningen op rij wisten te boeken. Achtereenvolgens moesten Jan Pluim, Marjan Foppen, Wout Mensink, Wouter van de Berg en Eibert Smit zich gewonnen geven waarmee de mooie voorsprong plots werd omgezet naar een 3-11 achterstand.

De overgebleven drie Harderwijkers wisten echter de nederlaag nog een beetje draaglijk te houden op 8-12. Jakob de Vries had een mooie en boeiende partij waarbij hij iets voordeel wist te behalen, maar alsnog met remise genoegen moest nemen. Ton Eekelschot maakte er een spannend potje van waarbij hij zichzelf en zijn opponent volledig op liet sluiten, Ton was echter duidelijk beter in het doorrekenen en trok na een doorbraak naar dam aan het langste eind. Zijn tegenstander bereikte ook nog de overkant van het bord maar keek tegen een overmacht aan witte schijven van Ton aan waardoor hij alsnog kansloos verloor. Bert Foppen wist gedurende zijn partij langzaam maar zeker wat tempovoordeel af te dwingen en kwam in een voordelig eindspel terecht. Omdat zijn opponent de remisevariant niet wist te vinden pakte Bert in het eindspel de buit alsnog binnen.

Eenvoudige overwinning DCH1 tegen Warnsveld

In de voorlaatste ronde in de Gelderse hoofdklasse heeft het eerste achttal
zich met een eenvoudige 11-5 overwinning tegen DZW uit Warnsveld zich keurig weten te handhaven op de vierde plaats.

Ton kreeg al snel een opgelegde mogelijkheid om zijn team op voorsprong te zetten. De geroutineerde Dick Halma maakte een blunder van jewelste en kon zich gelijk gewonnen geven. Vervolgens duurde het twee uur voordat deze voorsprong werd verdubbeld. Niek verkeerd op dit moment weer in de vorm van zijn leven. Hij dwong de sterke Pieter van Splunter langzaam mar zeker achteruit en bereikte ten koste van een schijf de damlijn, met een
fantastische finesse in het eindspel besliste hij de strijd definitief.

Auke en Jan Hendrik troffen beiden een tegenstander die niet van plan leken
te zijn om al teveel risico te nemen. De beide Harderwijkers kwamen ook geen moment in de problemen en bereikten eenvoudig remise. Waar het lange tijd leek dat Fred de voorsprong van DCH nog verder zou gaan vergroten moest hij tegen Harry Graaskamp toch een beetje teleurgesteld genoegen nemen met een puntendeling. Met twee keer een offer wist de speler van Warnsveld met het nodige “kunt en vliegwerk” toch nog een puntje over te houden waar vriend en vijand de winst voor de Harderwijker al hadden geteld.

De overwinning voor DCH werd definitief binnengesleept door Jaap.
Gedecideerd bracht hij zijn opponent op de knieën en bracht de stand op 9-3
voor DCH.

Omdat zowel Wout als Kees enigszins teleurstellend niet meer dan remise
wisten te behalen behaalde DCH een verdienstelijke overwinning.

Alweer een feestelijke 15-5!

Zaterdag 2 februari reisde het eerste af naar Dokkum. Daar werd voor de tweede keer achter elkaar met 15-5 gewonnen. Er werd flink op los gescoord.

De eerste overwinning werd buiten de speelzaal geboekt door Fred Elgersma. Omdat tegenstander Willem Nuveld fysiek niet in staat was de steile trappen van Hotel Café Van der Meer te betreden, speelde Fred in een kleine kamer nabij de biljarttafels tegen hem. De clubgenoten kamen om beurten even buurten en zagen dat een spannende partij ontstond. Een ingewikkelde wederzijdse doorbraak bleek snel kansloos voor de witspeler, en Fred kon met twee punten het warmere speellokaal boven opzoeken.
Daar raakte hij behoorlijk in de war van de strapatsen die Egbert van Hattem in een gewonnen stelling nog uithaalde. Die had na een voortvarend begin goed gezien dat zwart na een achterloop een moeilijk tempo moest maken. Dat leverde uiteindelijk schijfwinst op plus een volkomen onspeelbare stelling voor tegenstander Piet Pieters. Die ging echter stug door en zag dat de concentratie van de witspeler toch was gedaald. Er volgde een wederzijds afspel met dam en zeven stukken. Gelukkig werd de zwarte dam ingepakt. De bevrijdende afwikkeling die volgde leverde teveel achterstand in materiaal op en kon Egbert toch nog als tweede de overwinning bij laten schrijven.

Twee remises volgden. Jan Hendrik Kok speelde een fraaie wederzijdse flankpartij tegen Binne Brouwer. Het kostte Jan Hendrik veel tijd om de stellingen goed door te rekenen. Hoewel hij nog allerlei plannen had om de aanval gaande te houden, koos hij in het late middenspel voor een veilig punt. Jan Willem Hoeve stelde zich ook tevreden met een punt maar moest daar in het eindspel zeer nauwkeurig voor spelen, nadat tegenstander Dirk Sinnema groot initiatief naar zich toe had getrokken.
Echt spannend werd de middag niet, gelukkig voor de Harderwijker. Ruurd Wuestman bevestigde zijn vorm. In het ratingklassement van het seizoen, staat hij tussen de meesters en de grootmeesters, tot zijn eigen verbazing. Hij toonde zich dan ook veel sterker dan Bouwe Ringalda. Vlak daarop volgde de vierde overwinning voor DCH, waarna de winst al zo goed als veilig was. Joras Ferwerda boekte een fraaie overwinning. Hij vond in de klassieke structuren een knap pad naar winst tegen Henk Bosgraaf.
Gerwin van der Meer sloeg een aantal malen remise af tegen Minze Osinga maar kwam niet tot een serieuze winstpoging. Op bord 2 speelde René Schaafsma een fraaie aanvallende partij tegen Jetze Hoogterp waarbij hij fraai werkte met een offer, om tot beslissend voordeel te komen. In het vervolg speelde hij iets minder nauwkeurig waarna nog een ingewikkeld 4 om 2 eindspel ontstond. De zwartspeler stelde alles in het werk om een laatste witte schijf te veroveren, en zijn enige zwarte schijf te laten samenwerken met zijn dam. René speelde echter sterk en zwart kwam niet meer met een sluitend remiseplan: 2-0.
Wel mis ging het bij Kees de Jong in het late middenspel. Niet geheel tevreden over enkele varianten liet hij zijn tegenstander Dirk Albert Zijlstra oncontroleerbaar in de aanval komen. Kees kon op het eind geen slimmigheden meer verzinnen om toch nog een puntje binnen te hengelen en moest buigen voor de witte overmacht.

Tenslotte werd het 15-5 doordat Jaap van der Werfhorst het tegenstander Linze Houwink in het klassiekachtige afspel flink lastig wist te maken. Door een verkeerde volgorde van zetten moest deze wel een 1 om 4 toelaten. In het nog volle eindspel vond de Fries geen methode meer om voldoende witte schijven terug te winnen. De eindstand werd daardoor zeer overtuigend op 15-5 vastgesteld!

DCH2 kansloos tegen lijstaanvoerder in Wapeveld

Zoals vooraf kon worden ingeschat was de eerste keus van het tiental uit Wapenveld duidelijk te sterk voor het tweede team van DCH.
Op bijna alle borden was de thuisploeg op papier de bovenliggende partij. Marjan, Alex en Tim werden in de opening al vrij snel op achterstand gezet en moesten na dapper weerstand toch nog vroeg in de middag zich gewonnen geven. Na deze 6-0 achterstand bleef het op alle overige borden ongemeen spannend. Wout Mensink had een boeiende partij waarbij hij noodgedwongen de aanval moest zoeken om nog tot remise te komen, in een lastige stand en onder druk van de klok beging Wout een megablunder en moest ook hij zich gewonnen geven.
Het eerste punt voor DCH werd behaald door Jan Pluim. Tegen de op papier veel sterkere Albert Lusink hield Jan meer dan prima goed stand en behaalde zeer verdienstelijk remise. Ook Eibert leek lange tijd prima stand te houden en op een gelijkwaardig eindspel af te stevenen, maar tegen de enige vrouwelijk deelnemer binnen de Arena liet hij zich op het beslissende moment toch nog verrassen. Met deze 11-1 tussenstand was de buit voor de thuisploeg al binnen.
Jan van de Pol trof een nagenoeg gelijkwaardige opponent, probeerde zij wil op te leggen maar had nooit echt uitzicht op meer dan de uiteindelijke puntendeling. Bert was de enige van DCH die een tegenstander had waar hij zeker kansen tegen zou moeten krijgen om tot een overwinning te komen. Helaas voor Bert had ook zijn tegenstander dat al vrij snel in de gaten, zodat vanaf de start hij er alles aan deed om het maar niet te spannend te laten worden. Om toch nog iets voordeel te proberen te behalen maakte Bert het zichzelf bijzonder moeilijk, maar bereikte toch nog eenvoudig remise.
Jakob kwam in een lang eindspel terecht waarbij beiden een dam hadden weten te behalen. Jakob echter met vier schijven en zijn tegenstander met slechts ééntje meer, dit geringe overmacht bleek uiteindelijk toch nog voldoende te zijn voor de Wapenvelder om Jakob op de knieën te dwingen.
Met deze veel te ruime 15-3 achterstand waren alle ogen op het eerste bord gericht waar Wouter v.d. Berg een lange en boeiende partij speelde tegen de veel sterkere Maikel van den Esker. Wouter bleek echter in de tijdnoodfase veel koelbloediger te zijn dan de thuisspeler, haalde dam en wist met zijn mooie overwinning de er van de Harderwijkers te redden. Eindstand 15-5.