Het eerste morst punten: 9-11

In de prima en frisse nieuwe speellocatie in “De Bogen”, aan het Triasplein, liep Ons Eerste na een goed begin toch tegen een nipte nederlaag aan. DCH en Damclub SNA uit Heerhugowaard waren op alle fronten aan elkaar gewaagd, maar de gasten gingen na een spannende middag toch met de volle buit naar huis: 9-11
De eerste volle winst voor DCH werd binnengehaald door Kees de Jong. Zijn tegenstander Coen Jong speelde in de opening te passief en keek tegen een sterke zwarte voorpost aan op 27. Met een actieve ruil en achterlopen probeerde wit het gevaar in te dammen. Maar na een goed berekend schijnoffer was het snel afgelopen. Zwart kwam op 37 en kon doorbreken.
Er volgden twee remises. Daarbij was die van Fred Elgersma tegen Luuk Termeijden een half winstpunt te noemen. Fred zag zijn tegenstander sterk op het centrum komen en dacht lang na over zijn 24e zet maar besloot toch op safe te spelen en 20-25 na te laten. De normalisatie leidde niet tot een fijne klassieke stand en wit stootte gevaarlijk door, dwars door het centrum. Met slim tempospel en een dito offer – waardoor wit in een langevleugel opsluiting kwam – leverde dat voor Fred toch nog verrassend snel een puntendeling op. Auke Steensma en Jan Groeneweg speelden een solide en sterke partij. Wit koos voor actief randspel en zwart op zijn beurt timede zijn uitvallen via het kerkhofveld prachtig op tijd.
Sterspeler van SNA, Ivo de Jong, boekte vervolgens een sterke winst op Gert-Jan Hoeve. In opening en vroeg middenspel stond de strijd om het centrum centraal. Na een grootscheepse ruil gaf zwart zijn iets actievere stand een prachtig en origineel vervolg met de tegendraadse zet 30.18-22. De reactie van de witspeler was te passief: zwart kwam sterk op het centrum. De oplossing van wit, een aanval via de flanken, liep niet lekker omdat de stand enigszins op slot stond. In de analyse achteraf werden wel betere witte verdedigingen gevonden in het late middenspel. Het leverde een interessante uitwisseling tussen twee generaties op. Een jeugdspeler van DC Huisssen (die tegen Ons Tweede speelde) stond met mobiel in de aanslag de twee matadoren bij met de mening van de computer. Daaruit bleek: zwart stond heel goed en wit had heel diep moeten rekenen voor remise. Lang niet alle suggesties van de computer zijn voor de mens achter het bord haalbaar, zo bleek maar weer.
Met een tussenstand van 4-4 was er voor DCH nog weinig aan de hand. Zeker toen ook Ruurd Wuestman een punt binnenhaalde tegen Vic Voskuil. Die bouwde met wit een actieve stand op en ruilde de voorpost van zwart naar voren af. Om meer nadeel te voorkomen offerde Ruurd even een schijf om de voorpost te behouden, of de schijf later met wat terreinvoordeel terug te winnen. Dat lukte, maar wit had een nieuwe zwakte in de zwarte stand ontdekt: de achtergebleven schijf op 10. Met nauwkeurig manoeuvreren – waarbij vooral het tijdig bezetten van 31 belangrijk was – hield zwart het witte offensief toch in toom: 5-5
Toen Jan Hendrik Kok de winst pakte tegen René Emmaneel leek er sprake te kunnen worden van een succesvolle dammiddag voor Ons Eerste. Ook hier domineerde een strijd om het centrum. Die verliep voor wit ogenschijnlijk niet helemaal volgens plan: zwart nestelde zich sterk op het belangrijke veld 24. Ten minste zo leek het. Jan Hendrik wist de druk op 24 goed op te voeren en verdreef zwart van het steunveld 23. Toen zwart het veld voor de derde keer, noodgedwongen, weer opzocht bleek de aansluiting van zwart veel te ver weg. Jan Hendrik offerde fantastisch twee schijven, won de schijf op 24 en dartelde naar dam. Het resulteerde in een fraaie slotstand waarbij de zwarte dam geen kant meer op kon: 7-5.
De voorsprong hield niet lang stand. Op bord twee speelde Egbert van Hattem een bloedstollende partij tegen Theo Tesselaar. Met zwart zocht Egbert, ietwat opportunistisch, heel snel het aanvalsveld 28 op. Tesselaar vond een mooi plan waarbij de zwartspeler moest oppassen om niet in een dodelijk combinatienet verstrikt te raken. Met veel kunst en vliegwerk overleefde hij alle dreigingen en ontkwam later ook nog aan dreigend schijfverlies op de korte vleugel van het bord, door zo actief mogelijk het centrum op te zoeken. Het resulteerde in een prima afspel voor de zwartspeler die op de 47e zet echter een onbegrijpelijke fout beging. In plaats van het allang geplande (en kansrijke) 14-19 te spelen ruilde hij terug: een zet die hij nooit mocht doen, zoals hij zichzelf al diverse keren goed had voorgehouden. Toch ontglipte de zet hem, en was er meteen geen redden meer aan.
Het was dus weer gelijk, en dat bleef het ook na de remises van Gerwin van der Meer (tegen Guido Verhagen) en Jan Willem Hoeve (tegen Daan van Os). Gerwin produceerde een geweldige verdedigingszet: 30. 47-41! toen hij flink onder druk dreigde te raken. De clou was een zeer verre voorpost voor wit op veld 18. Zwart kon er niks beters mee doen dan afruilen, en wit haalde koeltjes de remise binnen. Jan Willem speelde omsingelend actief tegen Daan van Os, maar de witspeler deinsde er niet voor terug om, met schone randvelden, actief naar veld 23 te spelen. Toch veranderde het spelbeeld toen wit naar het verre randveld 15 vluchtte terwijl zwart actief aan de andere bordrand stond. Dat is vaak een sleutel tot succes, maar in de partij bleek het niet mogelijk om dit te handhaven. Wit had teveel controle via de centrumvelden en drong zwart terug: 9-9.
Na al deze ontwikkelingen werd de partij op bord 1 beslissend: René Schaafsma – Vitalia Doumesh. Ook hier zocht wit het randveld 15 op en speelde zwart actief op de korte vleugel. Dat leverde een mooie strijd op waarbij zwart telkens het voortouw had. Maar wit kwam toch tot een mooie centrumstand. Echter de indirecte controle van zwart was groot door de sterke bezetting van veld 24. In de partij kon zwart eenvoudig maar effectief combineren via damgeven en achterlopen. Toch had wit in het afspel de remise nog voor het grijpen. Tenminster, daar kwamen de toeschouwers in de analyseruimte al doende achter. René wist de varianten achter het bord niet te vinden: zwart slaagde erin haar centrumschijven veilig te stellen en naar dam te loodsen. Einduitslag: 9-11.

Gerwin vd Meer clubkampioen van DCH !!

Gisteravond is Gerwin officieel kampioen geworden van damclub Harderwijk. Het hele seizoen toonde Gerwin een constante vorm en versloeg de een na de andere tegenstander. Slecht tweemaal moest hij een remise toestaan, zodat er over de terechte kampioen geen twijfel kan bestaan. Spijtig is wel dat Gerwin gaat verhuizen en zijn titel het aankomende seizoen niet zal verdedigen … Gerwin, van harte gefeliciteerd met je eerste clubtitel!

DCH kampioen van de Gelderse Hoofdklasse !!

Voor de tweede keer in haar clubgeschiedenis is DCH kampioen geworden in de Gelderse hoogste klasse! Gisteravond, gespannen koppies bij het zestal van dienst. Er moest minimaal gelijk worden gespeeld tegen WSDV1 uit Wageningen. Gerwin aan bord 4 zorgde al snel voor de eerste 2 punten. Daarna volgden remises van Jaap en Auke. Teamleider Ton won overtuigend en haalde het 6e punt binnen, genoeg voor het theoretische kampioenschap. Kees met een remise -tegen de sterkste speler van WSDV- zorgde voor de absolute zekerheid, het kampioenschap was echt binnen … Fred aan bord 1 tekende tenslotte voor een eindstand van 9-3 voor DCH. Begrijpelijk dat er na de wedstrijd flink werd gebierd en het “we are the champions” meegeblèrd. DCH heeft alle gespeelde (8) wedstrijden gewonnen en mag op 12 mei a.s. nog een uitwedstrijd spelen in en tegen Hengelo om des keizers baard.

Sterke eindspurt tegen Dios Achterhoek leidt tot 11-9 winst

De derde ronde van de nationale competitie leidden ons eerste en tweede naar café-restaurant Grenszicht. Daar was niks teveel aan gezegd. De auto’s werden in Duitsland geparkeerd, waarna de damstrijd in een vol huis kon beginnen. Ook het derde en vierde team van Dios Achterhoek kwam in actie.
Het krachtsverschil in het eerste van Dios Achterhoek is aanzienlijk. Grootmeesters Alexander Presman en Hendrik van der Zee haalden in ieder geval de volle winst binnen, ondanks de stoutmoedige afspraak die Kees de Jong en Egbert van Hattem voor de wedstrijd maakten. Zij zouden voor twee punten gaan, maar bleven kansloos me lege handen.
Egbert van Hattem kon maar moeilijk de weg in de opening vinden, maar koos uiteindelijk voor een speltype waarbij zwart op veld 36 verscheen. De opzet om op de andere vleugel actief te blijven lukte in het begin aardig, maar Van der Zee bleef de opbouw van zwart met kleine zetjes flink storen. Na enkele decentrale zetten kwam Van der Zee vol door in het centrum met een gevaarlijk ogende doorstoot. Omdat kleine varianten van zwartspeler Van Hattem op combinaties uit zouden draaien, koos hij nog even voor een rustige zet. Van der Zee had een voorgevoel dat een forcing aanstaande was, en keek nog eens goed. Inderdaad bleek een tussenloop plus fraaie damcombinatie meteen goed voor twee punten.
Kees de Jong moest in een volle stand verrassend opgeven. Hij had zich agressief uit de hekstelling van grootmeester Alexander Presman bevrijd, maar zag diens omsingelende acties gevaarlijk komen opzetten. Kees probeerde met wit flexibel te blijven, maar werd ineens geconfronteerd met een ruil van zijn voorpost naar voren. Alles dreigde ineens tegelijk: schijfwinst, een verliezende een-om-twee en bovendien nog een kleine forcing met damcombinatie. De witspeler gaf dan ook terecht op.
Het geluk lachte Harderwijk vervolgens toe. Dios-speler Harry Graaskamp dwong met een fraaie omsingeling schijfwinst af tegen Joras Ferwerda. Door de actieve stand van wit had Joras zeker enige compensatie. Deze werd door zwartspeler Graaskamp met een handige, grote ruil tenietgedaan. Doorgaans goed voor winst, maar het waren juist de formaties van wit die sterker waren geworden, terwijl de zwarte stand enigszins gespleten was. Hierdoor kon Joras de vier-om-vijf stand alsnog soepel naar remise spelen.
Jan Willem Hoeve stond al snel een schijf voor omdat tegenstander Klaas Veldstra de gevolgen van het slaan in goede volgorde verkeerd voor zijn geestesoog had. Na de slagwisseling leverde een twee om drie schijfwinst op voor de Harderwijker die de partijwinst zonder problemen binnenhaalde.
Ton Eekelschot was op het laatste moment ingevallen voor de zieke Fred Elgersma en hield lange tijd gelijke tred met tegenstander Cor Westerveld. Een passieve voortzetting en de omschakeling naar klassiek leek vervolgens niet de beste keuze. Bovendien toverde witspeler Westerveld een vervaarlijke combinatie op het bord nadat zwart ruimte had gezocht via het Kerkhof-veld.
Daarna kwamen de Harderwijkers met een zinderend slotoffensief, en wisten de 7-3 achterstand alsnog om te buigen. Auke Steensma voelt zich als een vis in het water in de Hoofdklasse en zat met zijn offensieve klaverdriehoekje tegenstander Ap van Ingen danig in de weg. Aanvulling van het centrum zat er voor hem niet in, en het vluchten naar rechts kwam Van Ingen op een tegenaanval aan de andere bordrand te staan. Het leek nog te doen voor zwart, maar in werkelijkheid was zijn situatie penibel. Zeker nadat Van Ingen een plakkertje over het hoofd had gezien was hij reddeloos.
Gelukkig voor de Harderwijkers is Jan Hendrik Kok in topvorm. Net als twee weken terug stuurde hij een hoger gerateerde tegenstander met nul punten naar huis, op een overtuigende manier bovendien. In een bloedstollende fase liet zwartspeler Jan Hendrik lange tijd een omklemming van zijn centrumschijf toe. Na een bevrijdende actie stond wit op 15 en helde zijn stand over naar rechts. Met zwart richtte Jan Hendrik dus al zijn pijlen op de andere bordkant en kwam in een tijdsbestek van een zet of tien gevaarlijk opzetten. Het sturen van hulptroepen kwam wit op een onspeelbaar blok op rechts te staan. De manier waarop Jan Hendrik het uitmaakte was erg mooi want hij ging plotseling door het centrum en dwong een dam af. Die verdween nog wel maar het afspel bleek fraai te winnen met behulp van een late vangstelling die bij het publiek – die de partij in het andere zaaltje analyseerde – nog niet was doorgedrongen.
Op bord 8 leek Gert-Jan Hoeve lange tijd goede kansen te hebben tegen de sterke Arnoud de Greef. Maar deze toonde met het nodige kunst en vliegwerk aan dat hij op tijd veilig door het centrum ook naar dam kon gaan, al was daar wel een vol offer voor nodig.
De langste partijen werden gespeeld door Ruurd Wuestman en Gerwin van der Meer. De einduitslag bleef lang ongewis. Maar ze slaagden erin de maximale drie punten die nog mogelijk waren daadwerkelijk binnen te halen. Ruurd strafte een agressieve maar ook wiebelige opbouw van witspeler Gert Wisselink hardhandig af. Met zwart liet Ruurd schijf 2 knap helpen bij de grootschalige omsingelende acties. Wit liep helemaal vast in de fuik en een snelle doorbraak van zwart volgde. De witspeler hield de strijd met een spectaculaire afwikkeling veel langer gaande dan Ruurd en menig Harderwijker lief was. Maar met zwart speelde Ruurd de lastige eindspelstand met vaste hand naar winst.
Dat betekende in ieder geval een gelijkspel voor DCH 1, maar dat het team met de laatste partij nog de volle winst zou pakken was niet minder dat een wonder te noemen. Gerwin verslikte zich in het vroege middenspel in een kleine combinatie met slagkeus, en ook hij kwam een volle schijf achter, tegen de sterke Han Seinhorst. De winst voor zwart leek lang geen enkel probleem op te leveren maar na een paar ruilen begon zwart toch te voelen dat zijn korte vleugel aan de zware kant was. Met wit ging Gerwin er nog eens goed voor zitten en na allerlei avonturen bleef hij in een vier om vier uitzicht houden op dam, hoever zwart ook gevorderd was. Het resulteerde in een vier om twee eindspel waarbij Gerwin een hinderlijke schijf in het centrum kon behouden. Na een zware middag vond zwart een lastige finesse-winst niet en werd de witte dam te sterk. Zwart kwam de lange lijn niet meer over en een andere schijf werd in bedwang gehouden door een ruilmogelijkheid. Na 86 (!) zetten werd de remise getekend en konden de Harderwijkse dammers met de volle winst Nederland weer binnen rijden.

Sinderen uit, is altijd …

Voor de eerste ronde in de Gelderse Hoofdklasse mocht ons 6-tal op maandagavond 4 oktober jl. afreizen naar Sinderen. Gerwin speelde op bord 3 weer eens va banque, kwam verloren te staan, maar op zijn geheel eigen wijze vogelde hij er een slagzet in. De eerste 2 punten waren gelijk binnen. Als tweede uit werd tot remise besloten door Wout in een laveerpotje op bord 6. Egbert (op bord 2) nam al snel een opportunistische halve hekstelling in en kwam steeds beter te staan. Een leuke slagzet naar dam betekende winst. Op bord 5 kwam Jaap steeds aanvallender te staan, maar het was niet voldoende voor de winst. Dan had Jaap het zetje naar dam maar moeten zien op de 35e zet … Op bord 1 trof Fred dezelfde tegenstander als 2 jaar geleden. Een spannende flankspel partij, waar Fred onder druk toch redelijk cool naar remise afwikkelde. ‘Jammer’ dat Egbert na de partij aantoonde dat de afwikkeling niet remise was, maar verlies. Gelukkig heeft zijn tegenstander het ook niet gezien en zo was het winnende punt binnen; tussenstand 3-7 voor DCH1. Ton (op bord 4) was toen nog bezig tegen zijn 91-jarige (!) tegenstander en moest op het eind alle zeilen bijzetten voor de remise. Eindstand 4-8 voor DCH1!

Ons Eerste creëert te weinig kansen tegen Hoogeveen

Na de goede overwinning tegen Nijverdal speelde Ons Eerste de tweede wedstrijd, samen met het tweede in het Dorpshuis te Hierden. De speelzaal was ruim opgezet en de ventilatie was goed voor elkaar. Alle ingrediënten voor een mooie dammiddag.
De wedstrijd begon met een 2-0 voorsprong omdat een speler van Hoogeveen verstek had laten gaan. Gerwin van der Meer stond daardoor aan de kant, maar wel met twee punten op zak. Maar net na het eerste speeluur was al duidelijk dat de voorsprong niet van lange duur zou zijn. De conclusie dat Egbert van Hattem even zat te slapen, was terecht. Hij liep in een flankpartij-stand wel erg simpel tegen schijfverlies op. Tegenstander Roland Kreeft gaf de zwartspeler in het vervolg geen enkele kans op herstel en won overtuigend.
Ook Jan Willem Hoeve moest eraan geloven. Hij moest toezien hoe de sterke Michel Stempher met knap getimede manoeuvres tot een verwoestende aanval kwam. Niet minder fraai was de overwinning van Zainal Palmans op Auke Steensma. De witspeler trok volop in de aanval maar de omtrekkende bewegingen van zwart boezemden hem flink angst in. De voorpost werd verlegd van 23 naar 22 en fungeerde als een dankbaar aanknopingspunt voor de zwartspeler. Een drankje kon Steensma niet kwijt aan de zwartspeler maar die ging er wel met de twee punten vandoor.
Na zoveel tegenslagen kwam de verrassende overwinning van Jan Hendrik Kok op Rick Hakvoort als geroepen. De sterke en behendige witspeler was niet erg tevreden over de in zijn ogen geringe kansen die hij wist te creëren. De zwartspeler had zijn zaken goed voor elkaar, zowel tactisch en strategisch. Er ontstond een flankstand waarin zwart met een goed getimede achterloop aantoonde dat hij degene was met het initiatief. Wit zocht de oplossing in een afwikkeling met veel slagkeuzes die door de zwartspeler echter knap onder controle waren gehouden. Hij boekte een fraaie overwinning waarbij zijn dam een grote groep witte schijven onder bedwang hield.
Heel spannend was het gevecht dat de topspelers Martijn Vissers en Niek Kuijvenhoven uitvochten. De witspeler kwam dreigend opzetten, maar Niek maakte handig gebruik van een combinatie met een plakker waarmee hij de remise veilig kon stellen.
Veel kansen kregen de Harderwijkers niet meer. Joras Ferwerda neutraliseerde de aanvalsdrift van Maarten Wichgers weliswaar maar kwam onder druk in een omsingeling waarbij zijn alleenstaande witte schijf op 29 bovendien een mooi aanknopingspunt bood aan zwart. Toch bleef wit compact en flexibel zijn stand opbouwen en werd de remise knap veiliggesteld.
Ook Ruurd Wuestman kwam goed weg. Hij liep door een soort tempodwang in een Roozenburgstelling – mooi afgedwongen door tegenstander Klaas Hendrik Leijenaar – tegen schijfverlies op. In het vervolg leek zwart de witspeler totaal onder de voet te lopen en stormde met een heleboel schijven richting dam. Maar de witspeler had ook twee kansrijke promotieschijven. In het afspel verslikte de zwartspeler zich combinatief en Ruurd wist op miraculeuze wijze de ene na de andere zwarte schijf op te rapen.
Fred Elgersma speelde remise tegen de talentvolle jeugdspeler Wouter Sosef. Wit speelde zich onder de dreigende druk uit, maar moest toch toezien hoe zwart een op het oog kansrijke centrumaanval plaatste. Wit hield het hoofd koel en dwong de zwartspeler met een goede volgorde van zetten tot de terugtocht. Ook na de vereenvoudiging leek het initiatief aan zwart, maar dat was meer schijn dan werkelijkheid, met een gelijkwaardige remise als resultaat.
Zeker niet gelijkwaardig was de remise die Kees de Jong uit het vuur moest slepen tegen de jeugdige Nicole de Vries die met wit een prettig ogende aanval speelde. Met zwart leek Kees erin te slagen het witte centrumblok te omklemmen. De witspeelster toonde echter knap aan dat daarvan geen sprake was. De zwarte zetmogelijkheden raakten op en bovendien bevrijdde wit zich, met levensgroot voordeel. Met een paar zware offers en handige dreigingen kon zwart nog net de remise veiligstellen.

De uitslagen (bron: Toernooibase)

Verdiende overwinning van Ons Eerste tegen Nijverdal

Het eerste team van DCH is het seizoen goed begonnen. Het tiental won met 11-9 van Nijverdal, meteen een belangrijke overwinning. Bij sommige spelers leidde de lange dampauze tot onzekerheden en fouten, maar gelukkig waren er ook die meteen boven zichzelf uit wisten te stijgen.

De middag begon in ieder geval met een meevaller. Aard Brinkman maakte een geweldige misser waardoor Jan Hendrik Kok meteen twee punten kon incasseren en een vrije middag kon nemen. Dat legde druk op de andere Nijverdallers die tot scoren moesten zien te komen.

Dat lukte snel en wonderwel. Artem Ivanov speelde een door hem veel
beproefde opening waarbij hij het voorposten-duo van Niek Kuijvenhoven geduldig bedreigde. Hij wachtte net zolang met de één-om-twee tot de speelbare zetten van de witspeler op zouden zijn. Niek vond geen goede oplossing en met een schijnoffer + achterloop was de stand in de wedstrijd alweer snel gelijk.

Kees de Jong zag zijn omtrekkende bewegingen ook al snel beloond en
zette de Harderwijkers weer op voorsprong. Zwartspeler Harrie Hoonhorst van Nijverdal koos goed de aanval, maar een logische opbouwzet werd hem fataal. Door in een combinatie dam te geven en een goede stopschijf te plaatsen gebruikte Kees de witte dam voor een eigen dam, die meteen winst opleverde.

Er volgde al snel een derde, belangrijke overwinning voor de DCH’ers. Na een rustig begin plaatste Michel Koop een voorpost in zijn partij tegen Gert Jan Hoeve, waarschijnlijk omdat de zwartspeler zich zorgen maakte over zijn lange vleugel met de achtergebleven schijf op tien, waar hij zich door de actieve formaties van wit en het actieve randblok niet makkelijk uit kon ruilen. Gert Jan Hoeve reageerde zeer alert en maakte gebruik van de combinatiemogelijkheden, en posteerde zijn witte schijven in één beweging op 23, 24 en 25. De zwartspeler wist er niet goed raad mee en trapte in een lichte combinatie. Een mooie overwinning: 6-2 voor Harderwijk.

Egbert van Hattem had een zware middag nadat hij een inval van wit op het kerkhofveld te lichtvaardig had ingeschat. Met het nodige kunst- en vliegwerk werd schijfverlies voorkomen, maar Rienk van Marle vond een mooie strategische weg om de spanningen te handhaven. Hij oefende met twee ver opgedrongen schijven grote druk uit. De zwartspeler vond geen vlotte oplossing en in plaats van logisch verder te spelen liet zich dodelijk omklemmen, met een fraaie slotstand voor de witspeler.

Auke Steensma speelde een ijzersterke partij tegen Marinus Morsink die de strijd niet uit de weg ging. Hij liet zijn korte vleugel opsluiten,
en wist zich kunstig te bevrijden. Hierna toonde wit met een reeks
sterke zetten aan dat zijn centrumstand zeer kansrijk was. Het
resulteerde in een kansrijke doorbraak waaruit zwart nog ternauwernood een remise kon halen.

Na deze belangrijke remise begon het er gunstig uit te zien voor
Harderwijk, zeker toen Gerwin van der Meer zijn aanvankelijk wat
zorgwekkende flankpartij-stand om wist te buigen naar winst. Door
gebruik te maken van een handige dreiging wist hij de witte voorpost
onder druk te zetten. Wit offerde en zag zijn schijf niet meer terug.

Ronny Koop en Jan Willem Hoeve speelden een gelijkwaardige en rustige remise, maar de partij van René Schaafsma tegen de sterke Bill Neven ging verloren. Na een aanloop met flankspel nam wit na een grote afwikkeling het centrum in bezit en ging vrijwillig in de hekstelling staan. Een lastig te beoordelen speltype volgde die ook aan zwart goede kansen leek te bieden. In de praktijk kwamen die niet uit de verf. Zwart kon niet meer opbouwen zoals hij wilde en wit nam het initiatief beslissend over en won fraai.

Het winnende punt werd uiteindelijk binnengehaald door Ruurd Wuestman, na een onregelmatige partij. In een volle flankstand dacht hij een combinatie uit te halen, maar die ging niet op met schijfverlies als resultaat. De opbouw van tegenstander Ronald Sempel was weliswaar actief, maar liet toch te wensen over. De witspeler werd links en rechts bedreigd, en verloor zijn schijf voorsprong. Zwart kwam zelfs nog dichtbij winst, maar dat zou teveel van het goede geweest zijn. Het werd 11-9, een goede afspiegeling van de krachtsverhoudingen op deze middag. Met drie punten konden de Harderwijkers naar huis.

De uitslagen (Bron: https://toernooibase.kndb.nl)

We gaan weer dammen !!

Gisteren is de eerste ronde van de onderlinge competitie gestart bij DCH. We hopen op een mooi en virusvrij damseizoen 2021-2022.

We spelen de komende weken in de Kiekmure, elke donderdag vanaf 19:45 uur. Ook de jeugd is weer welkom van 18:30 – 19:30 uur. Natuurlijk zijn ook niet leden die het leuk vinden om eens te komen dammen van harte welkom.

Dus … tot binnenkort & dams!

Beste Lezer,

Al ruim een jaar in de ban van het virus, helaas niet het damvirus.

Wij, als bestuur van DCH, hopen dat eenieder deze periode in goede gezondheid is doorgekomen en -ook belangrijk- het allemaal kan volhouden. De leden van DCH willen graag -zodra het weer mogelijk wordt- achter het dambord plaatsnemen tijdens de onderlinge competitie, landelijke wedstrijden, Aaltjesdag.

En wij zien er naar uit om jullie dan ook weer te ontmoeten.

Met hartelijke groet,

Bestuur van DC Harderwijk