DamClubHarderwijk

Op de eerste van mei stonden er twee partijen op het programma. Om 09:00 uur speelde Gwen tegen Sven Schakel, een getalenteerde jeugdspeler uit Brandwijk waar de Ermelose het altijd moeilijk tegen lijkt te hebben. Helaas lukte het Gwen ook deze keer niet om een punt te pakken. Nu de zesde ronde was Gwen teruggezakt naar een gedeelde 11de positie met Sophie Nijenhuis.

Gwen versus Sven

In de voorlaatste ronde die om 14:00 uur begon, mochten de dames die de 11de plaats deelden tegen elkaar spelen. Gwen stond in gewonnen positie, maar door haastig spel gaf ze Sophie de kans om remise te maken en daar maakte Sophie dankbaar gebruik van. Uit de analyses van de wedstrijden die dit toernooi door Gwen zijn gespeeld, werd duidelijk dat ze qua niveau wel degelijk mee kan komen met de top, maar ze zakt zo nu en dan nog door een ondergrens heen, waardoor ze ook punten kan verspelen tegen ‘mindere’ spelers.

Six seeeeeeeven!!!

Er lijkt nog geen eind te zijn gekomen aan de buikklachten van de pupil van DCH. Na de partijen op deze vrijdag is Gwen ziek naar de bungalow teruggegaan en heeft ze het resterende gedeelte van de dag grotendeels op de bank/op bed doorgebracht. De nacht van vrijdag op zaterdag verliep voor Gwen ook niet soepel. ‘s Nachts rond 03:00 uur was de pupil wakker, omdat ze zich zo beroerd voelde. Haar laatste wedstrijd speelt ze op zaterdag 2 mei om 10:00 uur tegen Mattanja Kooi. Met een gebroken nacht achter de rug en nog altijd niet fit zal het een grote uitdaging worden om twee punten uit deze partij te halen en mocht ze zich willen plaatsen voor het EjK en WjK, dan heeft ze deze punten heel hard nodig. Zelf met een overwinning is ze niet 100% zeker van een ticket.

Viviënne Meijer speelt een prima toernooi en staat met 10 punten op de 3de plaats in het tussenklassement en staat 1ste bij de meiden. Sophie, Gwen, Chantal, Mattanja en Neda hebben na zeven ronden allemaal 8 punten. Zij zullen in de laatste wedstrijdronde met zijn vijven moeten uitmaken wie de twee resterende EjK/WjK-tickets in ontvangst mogen nemen.

Op donderdag 30 april werd de jeugdspeelster van DCH tot haar opluchting redelijk goed wakker. Een NK spelen is al spannend genoeg, dus dan wil je je daarnaast ook niet nog eens druk hoeven maken over lichamelijke ongemakken. Na een goed ontbijt vertrok Gwen naar speellocatie De Klaampe in Westerhaar om het in speelronde 5 op te nemen tegen Galadriël Jansen.

Galadriël tegen Gwen

Gwen kwam met 2 punten de wedstrijdzaal uit en gaf met een tevreden gezicht aan dat ze een mooie partij had neergezet. Dit werd bevestigd door haar coach, die tijdens de nabespreking geen enkele tip voor haar had naar aanleiding van haar pot tegen Galadriël. Gwens opbouw was prima, het plan/de strategie was goed uitgedacht en de uitvoering ervan was dik in orde.

De vijfde ronde was de enige ronde die op deze dag werd gespeeld en de 2 punten die de overwinning van Gwen heeft opgeleverd, maakt dat Gwen in het tussenklassement van de 12de plaats opklimt naar positie nummer 7 met nog drie partijen te gaan. Vrijdagochtend om 09:00 uur zal de Ermelose pupil het gevecht aangaan met Sven Schakel, de kampioen van 2025. Een spannend vooruitzicht voor Gwen, maar wie weet wat er mogelijk is als ze haar goede spel vast weet te houden.

Tussenstand na ronde 5

Woensdagochtend werd de Ermelose pupil niet goed wakker. Ze had nog altijd flink last van haar buik en de misselijkheid was ook nog niet weg. Ze sprak haar frustratie uit; ziek zijn is sowieso niet leuk, maar zich zo ellendig voelen precies tijdens het NK voelde vreselijk. Het antwoord op de vraag of ze wilde spelen of dat ze zich wilde terugtrekken uit het toernooi luidde precies zoals je van een ware sportvrouw kunt verwachten: “Ik ga het proberen! Opgeven kan altijd nog.” Ze nam een pijnstiller en ging naar De Klaampe. “On met la patate!”, zoals ze dat bij Gwen thuis nog wel eens roepen om aan te geven ergens vol voor te willen gaan.

Neda, (Noa) en Gwen

Om 09:00 uur begon de partij tussen Neda en Gwen. Na drie uur en twintig minuten kwam Gwen de wedstrijdzaal uit, twee punten rijker dan ze was. Ze gaf aan naar de bungalow willen, nog altijd niet helemaal lekker. Na wat lichts te hebben gegeten en even op de bank te hebben gelegen, was het weer tijd om richting de speellocatie te vertrekken. Ze gaf aan ietwat opgeknapt te zijn. De vierde speelronde van het toernooi, de tweede ronde van deze woensdag, mocht de DCH-speelster het opnemen tegen Joas Struik uit Molenaarsgraaf. Dit gevecht eindige in remise, wat volgens Gwen een terechte uitslag was. In de nabespreking met haar coach bleek dat er een moment in de partij is geweest waarin Gwen positioneel iets beter had kunnen komen te staan, maar dat dat voor het eindresultaat waarschijnlijk geen verschil had gemaakt.

Gwen vs. Joas

Op de tweede speeldag pakt Gwen 3 punten uit twee partijen. Met de 2 punten die ze dinsdag pakte erbij, heeft ze op de helft van dit toernooi 5 punten vergaard. Ze staat hiermee op de twaalfde plaats in het tussenklassement. Donderdag zal er slechts een enkele ronde worden gespeeld, waarin Gwen tegen Galadriël Jansen mag strijden. De tussenstand na vier ronden is als volgt:

Dinsdagochtend tussen 09:00 en 09:30 uur kwamen de spelers van het NK Dammen voor de jeugd 2026 samen in Kulturhus De Klaampe in Westerhaar. Om 09:30 uur vond de opening van het toernooi plaats en rond 09:45 uur was er een fotomoment voor de verschillende categorieën.

Groepsfoto van de deelnemende pupillen

Maar liefst 33 pupillen gaan strijden om de bekers én de tickets voor het EjK en het WjK. Vlak voor 10:00 uur werd de loting voor de eerste speelronde bekendgemaakt. Gwen trof haar eerste partij Jurre Vonk en ze wist dat ze meteen flink aan de bak mocht. Na ruim tweeënhalf uur kwam de Ermelose met een zwaarbevochten punt de wedstrijdzaal uit. Remise is een prima resultaat tegen deze speler, vindt ze zelf. Ook haar coach was tijdens de analyse uiterst tevreden over het gespeelde spel.

Tijdens de lunchpauze, die al begonnen was toen Gwen nog zat de knokken voor haar punt, was er tijd om even wat de eten, om op te trekken met de andere jeugdspelers en om het hoofd leeg te maken voor de tweede ronde, die om 15:00 uur zou beginnen. In de tweede speelronde mocht Gwen strijden tegen Bram Wolf.

Na ongeveer een halfuur kwam het jonge talent van DCH de wedstrijdzaal uit, omdat de lichamelijke klachten waar ze de afgelopen maanden mee te kampen heeft gehad in volle hevigheid terug waren gekeerd. Gwen gaf aan dat ze zich door de misselijkheid en haar buikpijn niet kon concentreren. Dat ze zich allesbehalve goed voelde. Bij de scheidsrechter is aangegeven wat er speelde en Gwen mocht, terwijl de klok doorliep uiteraard, even wat water gaan drinken, een paracetamol innemen en naar buiten gaan om een luchtje te scheppen. Wat een slimme zet van Gwen was, is dat ze (hoe groot de verleiding ook was) niet heeft opgegeven. Na een twintigtal minuten keerde ze terug naar de wedstrijdzaal waar de klok nog altijd doortikte. Ze ging niet voor moeilijke, strategische zetten, maar ze ruilde af waar mogelijk en gaf Bram hierdoor geen kans om een aanval op te bouwen. Ze forceerde op deze manier remise en pakte ook in deze wedstrijd een punt.

Direct nadat Gwen en Bram elkaar na afloop van de partij de hand hadden geschud, is Gwen teruggegaan naar het huisje in Sibculo, waar ze gedurende dit NK verblijft. Flink uitzieken en hopen dat het morgen beter zal gaan is het enige wat ze op dit moment kan doen. Als ze zich morgenochtend goed genoeg voelt om rond de klok van 09:00 uur ronde drie te spelen, dan zal ze met Neda Erdogan gaan uitvechten hoe de twee punten van deze partij worden verdeeld.

Er is sinds het NK Dammen van 2025 een jaar verstreken en in deze periode heeft Gwen vele partijen gespeeld, veel trainingen gevolgd en veel geleerd. Als tweedejaars pupil is de concurrentie fors, maar desalniettemin heeft de jonge speelster van DCH leuke resultaten behaald. Enkele recente voorbeelden zijn een 3e plaats in de halve finale van het NK Rapid Pupillen Algemeen in Hoogeveen, waar ze samen met Rodin Smit en Ferron Timmer in de top 3 eindigde. In de finale van dit toernooi, die eveneens in Hoogeveen werd gespeeld, eiste Gwen wederom de 3e plaats op het podium op. Sven Schakel en Ben Aikema werden hier eerste en tweede.

Ook wist Gwen samen met Asra, Tymon en Tylano als Team Wolderweide de finale van het NK Schooldammen Pupillen 2026 te bereiken door 2e te worden in de halve finale van Nederland, gespeeld in Harderwijk. Wat een prachtige prestatie van dit strijdlustige viertal! De finale zal op 30 mei 2026 in Heerde worden gespeeld.

Team Wolderweide, v.l.n.r. Asra, Gwen, Tymon, Tylano

Het Persoonlijk Kampioenschap Sneldammen van Gelderland, dat slechts enkele dagen voor de start van het NK Dammen 2026 werd gespeeld, verliep eveneens prima voor Gwen. Van de negen speelrondes wist ze er acht te winnen en daarmee werd ze met 16 punten nummer 1 bij de pupillen. Rodin Smit en Jelle van Dalen hadden beiden 13 punten en moesten via een barrage uitvechten wie van de twee de sterkste was. Rodin won deze strijd en pakte daarmee de tweede positie. Jelle werd derde. Lukas presteerde het om een knappe 2e plek te pakken bij de welpen.

Lukas en Gwen

Het is goed om te vermelden dat het NK Dammen voor de jeugd van 2026 er anders uit komt de zien dan we gewend zijn van de voorgaande jaren. Dat er geen apart toernooi voor de meiden wordt georganiseerd, was vorig jaar ook al het geval, maar toen was er wel een apart meidenklassement. Het meisje dat het hoogst eindige in dit aparte klassement mocht zichzelf Nederlands kampioene noemen en ontving een prachtige beker. Ook de nummers twee en drie kregen een beker en de gehele top 3 van de meisjes plaatste zich voor het EjK en het WjK. Dit jaar is er gekozen voor een zogenaamd ‘Open Programma’ en dit is de koers die de komende jaren zal worden voortgezet.
Kort samengevat wordt ernaar gestreefd om niet langer onderscheid te maken tussen jongens en meisjes in de damsport. Er zal een Algemeen NK worden gespeeld en de top drie van dit toernooi (ongeacht geslacht) valt in de prijzen.

Het idee hierachter is dat kwaliteit boven geslacht moet staan en dat jongens geen voordeel hebben, aangezien dammen geen fysieke sport is. Wanneer er een meisje in de top 3 zal eindigen, heeft zij (nog) wel de keuze om aan het EjK en/of WjK voor meisjes mee te doen, maar vanuit de bond zullen de jeugdspeelsters worden aangemoedigd om mee te doen in de algemene categorie. Dit jaar zullen de eerste drie meiden, ook al zal er geen aandacht worden besteed aan hun prestaties, nog recht hebben op een ticket voor het EjK in Estland en het WjK in China, maar of dat de komende jaren ook nog zo zal zijn?

Er zit een logica in het idee dat er lichamelijk gezien geen voordeel is voor jongens en dat geslacht geen enkele rol speelt in het talent en inzicht in deze sport. Het vervelende is echter dat Nederland een van de weinige landen, zo niet het enige land is, dat (op dit moment) de meiden mee laat strijden bij de jongens op grote toernooien en de concurrentie bij de jongens is nu eenmaal groter. Niet noodzakelijk omdat jongens beter zouden zijn, maar er zijn nu eenmaal veel meer jongens dan meiden die deze sport beoefenen. En als sekse dan geen bepalende factor is, waarom wordt er van 3 t/m 12 december van dit jaar dan wél het NK Vrouwen 2026 gespeeld?

De zondag voor de start van het Nederlands Kampioenschap stond in het teken van ontspanning en plezier. Gwen heeft gewandeld, volleybal gespeeld en vooral voldoende rust gepakt. Op Koningsdag heeft ze de zeepkistenrace van Westerhaar bijgewoond en vol bewondering gekeken naar de creaties van de deelnemers, meegezongen met Hollandse hits en veel gelachen. In de loop van de zondagmiddag is ze teruggekeerd naar het vakantiehuisje waar ze verblijft om de dag rustig af te kunnen sluiten en bijtijds naar bed te kunnen gaan. Morgen gaat het beginnen!

Het programma ziet er als volgt uit:

Afgelopen zaterdag heeft de Wolderweide zich geplaatst voor het NK schooldammen met een keurige tweede plaats in de NK Halve Finale. Deze Halve Finale werd gehouden in de Bogen Drielanden en georganiseerd door damclub Harderwijk. Het viertal van dienst waren Gwen, Asra, Tymon en Tylano. Zij waren reuzeblij met dit resultaat en zien uit naar de NK Finale op 30 mei a.s. in Heerde. Van harte gefeliciteerd en alvast succes met de voorbereidingen!

De welpen van de Wolderweide school met maar liefst twee teams (!) mochten afreizen naar Vianen voor hun NK Halve Finale. Zij werden respectievelijk zevende en twaalfde in een deelnemersveld van 19 teams. Heel keurig gedaan, maar helaas net niet geplaatst voor het NK. De plaatsen 5 t/m 9 behaalden allen 11 punten uit 10 wedstrijden; terwijl plaats vijf wel doorgaat naar het NK … dus bijna gelukt!

Een maand geleden nog maar behaalde Tylano zijn eerste diploma.
Gisteren mocht hij al op voor zijn examen De Tweede Zet. Na correctie bleek dat hij alles goed had, een 100% score.
Bijzonder knap gedaan hoor!

Zaterdag 18 april mag welp (!) Tylano ook al met het pupillen team van zijn school (Wolderweide) meespelen in de halve finale NK schooldammen. Samen met Gwen, Asra en Tymon. Deze HF NK met 18 teams uit heel Nederland zal worden gehouden in Harderwijk, organisatie in handen van deze damclub 🙂

Afgelopen donderdagavond werden er maar liefst drie damdiploma’s behaald bij de damclub!
Tylano een talent vanuit het lokale schooldammen is nog geen 2 weken lid van de jeugddamclub of hij mocht al met succes zijn eerste diploma aantekenen. En Tymon ging enthousiast en met goed gevolg op voor zijn niveau 2 diploma. Gwen mocht succesvol het examen niveau 3 zwart maken; het was al haar zevende damdiploma bij de jeugd van DCH.
Alle drie van harte gefeliciteerd met dit succes en vooral zo door gaan!!

In de laatste ronde kwam CTD Arnhem 2 op volle oorlogssterkte naar Harderwijk, om niet op de ongunstige achtste plaats in de eindstand te
eindigen. Ons Eerste maakte het heel spannend, maar de missie van de Arnhemmers slaagde wel. Evengoed eindigde Ons Eerste dit seizoen op een
verdienstelijke derde plaats in de Eerste Klasse B.

De eerste punten van de middag gingen naar Harderwijk. Op bord zes won Jan Hendrik Kok van Rein Bergsma. In de opening gooide Jan Hendrik aleen aardig combinatievisje uit nadat hij gedurfd aanvalsveld 27 had betreden. Wit mag niet het voor de hand liggende 13.37-32? spelen, want
na (17-22!) combineert zwart altijd naar 50, hoe wit ook slaat. Die vlieger ging niet op en wit speelde tot de 24e zet logisch tegen de
ietwat logge aanvalsstand van zwart. 24.39-34 beter geweest dan het opspelen van de belangrijke schijf op 49. Daarna ging het snel
bergafwaarts met wit. Op de 26e zet had zwart al een onoverzichtelijke dam kunnen nemen met 27-32. Waarschijnlijk enigszins geschrokken besloot
witspeler Bergsma zelf om een dam te nemen. Maar hij had de consequenties niet scherp doorgerekend. Hij was in de veronderstelling
de zwarte dam af te kunnen pakken, maar was even vergeten dat de zwarte dam doorslaat via 35×32 en hem daarna in veiligheid brengt. Goed gezien
van Jan Hendrik die snel zijn winstpunten op het scorebord kon bijschrijven.

Arnhem had dus een paar geweldenaren meegenomen, en daar behoorde voormalig NK-finalist Maarten Linssen zeker bij. Hij won aan bord 1 van
Fred Elgersma die zich niet onbetuigd liet en een Roozenburg-opstelling op het bord bracht. Begrijpelijkerwijs koos Fred met wit voor 21.50-45
omdat de twee-om-twee naar veld zes (via 36-31 en 26-21) voordeliger lijkt voor zwart, en omdat 21.39-34 wel erg gewaagd is (maar ook wit
enkele mooie combinatiemogelijkheden biedt, zo blijkt uit de analyse). Het resulteerde in een stelling waarin Linssen met zwart aan een mooie
aanval kon werken: van echte druk op de zwarte voorpost is geen sprake. Fred ruilde zo actief mogelijk de aanval van het bord, maar stond toch
ongemakkelijk. Zwart bemachtigde de velden 24 en 23, en kwam snel aan zijn punten omdat wit een 3-om-2 toeliet.

Kon deze nederlaag min of meer ingecalculeerd worden, dat gold niet voor het verlies van Ruurd Wuestman tegen Arnout Mossink. De laatste maakte
het de witspeler vanaf het begin lastig en speelde consequent met veel formaties en een sterke korte vleugel tegen de witte stand met een verre
randschijf op 15. Ruurd had op de 39e zet eindelijk het centrum kunnen pakken met 39.33-28, maar liet die kans voorbij gaan. Daarna wordt het
alleen maar moeilijker om nog op het centrum te komen. Zo verliest 40.38-32? (19-23), 41.33-28 behalve positioneel ook al vanwege meteen
41.26-31! met een slag naar 42 als resultaat. In nood gedreven ging Ruurd op de 41e zet jammerlijk in de fout.

Jan Willem Hoeve slaagde er in de punten veilig te stellen tegen de sterke Michael Palmer die met zwart duidelijk met voordeel uit de
opening was gekomen. Het zag er niet naar uit, maar Jan Willem slaagde er toch in om het aanvalsveld 24 te bemachtigen. Daarvoor moest hij wel
al zijn verdedigende reserves aanspreken. Hoewel zwart de korte vleugel van wit leeg speelde, verdedigde Jan Willem zich succesvol. Hij trapte
bovendien niet in het verraderlijke 43.33-28 waarna zwart stijlvol zou hebben toegeslagen met 43.36-41 met een sierlijke meerslag. Ondanks het
visuele overwicht van zwart was het na enkele zetten toch gelijkwaardig remise.

Auke Steensma werd de trotse topscorer van het Ons Eerste met een fantastische score van 12 punten uit acht duels. In zijn partij tegen
Sander Neutel ging hij er weer vol voor en bouwde een grootscheepse aanvalsstand op: eerst via het kerkhofveld 29 en later gesteund door 28,
terwijl wit vol inzette op een omsingeling. De objectieve waarde van de stelling is lastig te geven. In plaats van aan te vullen met 20.17-22
(waarna wit waarschijnlijk sterk 40-34×34 had geruild), volgde het scherpe 20.29-34×34: helemaal naar voren in de witte geledingen. Met dit
intermezzo bleef de zwarte aanval in leven maar toch was zijn stand gevaarlijk. Gelukkig speelde wit te snel 27.27-21. Na 27.38-32 was zwart
zeer beperkt geweest in zijn zetten. Op (3-8) of (5-10) volgt dan sterk 27-22! waarna de zwarte stelling opgerold dreigt te worden. Op 27.28-33
speelt wit wel sterk 28.27-21! en zwart moet secuur zijn schijf op 33 verdedigen, met de beste kansen voor wit. In de partij twijfelde de
zwartspeler niet en bracht met een tijdelijk offer zijn korte vleugel tot leven. Na neutralisatie volgde na de vele avonturen een
gelijkwaardige remise.

Jeugddammer Pim Arts van Arnhem speelde met wit rechtstreeks op een hekstelling af tegen Ton Eekelschot die lang nauwkeurig moest laveren.
Zo moest zwart oppassen voor de foutzet 34.2-8? Dan volgt (zie Toernooibase) geraffineerd 30-25 en na het gedwongen 20-24×24 het
genadeloze 38-32!, en zwart heeft geen goede zet meer. In de partij wist zwart de hekstelling van het bord te krijgen maar bouwde met 41.14-19?
vervolgens onvoorzichtig op. Na de 2-om-2 is er ineens weinig meer te doen tegen de aanval op schijf 23. Daarom had 41.2-8 gemoeten. Dan kan
zwart na diezelfde ruil wel 7-12 spelen welke in de partij niet mogelijk was.

De winst voor Arnhem werd binnengehaald door Jan Riesthuis tegen Joras Ferwerda. Hij had met zwart op de 9e zet beter 15-20! kunnen spelen
waarna wit meer last heeft van de lelijke binding van de schijven 27 en 29. In de partij loste wit dat probleem op waarna klassieke structuren
het spel bepaalden. Een tweede moment om voordeel te pakken voor zwart deed zich voor op zet 36. Na de ruil naar 21 had zwart sterk 36.11-16
kunnen spelen (met druk op de de schijf, mocht zwart naar 22 willen ruilen). Maar Joras dirigeerde zijn schijf de andere kant op, met
aanvankelijk prima spel. 45.9-14? was echter erg onnauwkeurig (beter: sterk 45.16-21!). In de partij liep het met een sisser af. Natuurlijk
ging wit op zet 46 naar 27 maar hij zag niet het offer: 47.26-21 en daarna oplopen met 48.30-25.

Kees de Jong sloot het seizoen af met een overwinning op Marco de Koning. Na een onregelmatig begin besloot Kees tot een flankaanval die
echter niet goed ondersteund was. De zwartspeler speelde lange tijd sterk en bouwde zet na zet zijn voordeel uit. Cruciaal voor zwart was de
stand op de 48e zet. Met 48.13-19 of ook 48.18-23 had hij zijn voordeel kunnen behouden, met goede vooruitzichten op winst. Het slimme offer
48.28-33 was ook een goed idee, maar werkte net niet: zwart mist één tempo om wit vast te zetten (hij zou op zet 55 graag twee keer achter
elkaar hebben gespeeld). Balen voor zwart, maar 55.17-22? was wel echt fout. Hier had 55.14-19 gemoeten met een duidelijke remise, want zwart
loopt vroeg of laat door. In de partij gaf wit vroeg op. De stelling schijnt nog remise te zijn volgens analyses op Toernooibase. De
eindstand werd daardoor 7-9.

De inhaalwedstrijd in de zevende ronde tegen DC Hilversum leverde een mooie overwinning op voor Ons Eerste.Als eerste punt op het scorebord kwam de remise van Jan Willem Hoeve tegen Kyrylo Ivanov, in een partij die langzaam op gang kwam. Met wit
hield Jan Willem het spel aanvankelijk overzichtelijk tegen zijn tegenstander met duidelijk hogere rating. Rond de veertigste zet echter
had Jan Willem duidelijk het betere van het spel omdat zwart wel een 2-om-2 terug moest nemen (toch een beetje last van de achtergebleven
schijf op 15 + het centrum niet goed aangevuld). Wit kwam sterk opzetten op de andere bordhelft en had grote kansen omdat de twee schijven links
de zwarte troepen flink bezig hielden. Bovendien had wit aan de korte vleugel mooie verdedigingsstukken opgesteld. Na het zwarte offer
49.25-30 speelde wit creatief verder en bracht zwart in de grootst mogelijke problemen. Doorlopen op de 52e zet zit er voor zwart niet in.
Ivanov plaatste een tweede zwaar offer, maar de zo gewenste dam zat er lange tijd niet in. Zwart ontsnapte nog wonderbaarlijk in de partij. De
verrassende zet 58.30-25 had heel misschien nog winst gebracht voor Jan Willem, al laat wit zwart dan verder doorlopen naar een tweede dam.

Zeer interessant was de partij tussen Peter van Heun en Ruurd Wuestman. Wit koos voor een fraaie omsingelende strategie met een onvoltooide
hekstelling. Zwart zocht het centrum en speelde de tempi slim uit (20.4-10, 21.15-20). Een wachtzet extra was een goede mogelijkheid voor
Ruurd geweest (22.7-11 in plaats van 22.24-29 en eventueel later opstoten). In de partij zag Ruurd zich genoodzaakt op de 24e zet een dam
te nemen. Waarschijnlijk terecht want anders loopt hij misschien vast zoals na (10-15) 41-36 (6-11 of 7-11) 44-39 (15-20) 39-34! In het
superingewikkelde macro-eindspel kreeg Ruurd het moeilijk. 37.2-7 was nodig geweest. Na het gespeelde 7-11? ging zijn dam eraf en de partij
verloren.

De score liep verder in het negatieve door de verliespartij van Joras Ferwerda tegen Jude Kasangaki. Joras pakte de zaken na enkele ruilen
voortvarend aan en zocht de aanval met wit via veld 23. Zwart neutraliseerde de aanval met een ruiltje terug, en er ontstond een
klassieke middenspelpositie die ondanks actief spel van wit er juist steeds beter voor zwart begon uit te zien. 41.39-34? lijkt de cruciale
fout te zijn. Het handige 41.27-22 is beter: zwart moet wel ruilen, en wit kan goed verder.

Auke Steensma nam in zijn partij tegen Gerard Kolsloot een gezonde flankaanval in. Daar was de witspeler het mee eens want hij ruilde de
voorpost zonder pardon af, ten koste van een zwakker centrum. Auke wist er met zwart niet echt van te profiteren en een gelijkwaardige strijd
ontspon zich. Tot de witspeler besloot tot een risicovolle aanval via 30-24×24. Na zet 38 is goed te zien dat zwart alles onder controle heeft
met formaties in het centrum terwijl wit geen kant op kan. Terecht daarom dat Auke een zet eerder via 37.22-27 (en daarna 15-20 enzovoorts)
een schijfwinst liet schieten: na het slaan heeft wit doorbraakkansen. Het door Auke gespeelde 40.17-22? is volstrekt logisch maar wit had
genadeloos kunnen toeslaan via 34-30 (kijk zelf maar hoe het moet, of zie: Toernooibase). Wit zag het niet en was totaal overspeeld. Maar toch
werd het jammer genoeg nog remise, door pech in de afwikkeling. 44.11-17 was zeker geweest voor winst. En de zwarte weg naar dam op de 46e zet
bleek vergiftigd.

Een sterke tweede helft is belangrijk in de sport, zo ook bij het dammen. Ton Eekelschot gaf het goede voorbeeld door zijn winst op Bert
Roest. In een klassieke partij bleef het evenwicht lang intact. Met zwart moest Ton oppassen dat zijn achtergebleven schijf op veld 15 niet
een zwakte zou worden. Met 40.48-42? dirigeerde de witspeler zijn kroonschijf de verkeerde kant op. Terecht zocht zwart de confrontatie in
het klassiek via 7-11-16. Wit moet oppassen voor het Offer van Dussaut na b.v. 43.44-39? (Dan dus winnend: 16-21 en 18-22). Ook de zetten 17-21
en 12-17 van zwart zijn fraai. Nu bleek schijf 15 juist beslissend sterk: na 15-20 staat wit hopeloos verloren. Fraai! Wit had zich nog
moeizaam kunnen redden met b.v. 45.44-40, maar daar moet je maar opkomen.

Lang gelijkwaardig verliep de partij tussen Henry Offenga en Wim Vlooswijk. Toch was wit iets verder in de ontwikkeling van zijn lange
vleugel dan zwart rond de 36e zet. Een ander idee daar was geweest: 37.45-40, met ongeveer dezelfde strategie als in de partij. Daarin
speelt de witte stand net wat makkelijker dan de zwarte. Wim Vlooswijk kon het niet langer bolwerken en ging op de 49e zet door de vlag.

Fred Elgersma wist zijn partij tegen Jelmer Martens in zijn voordeel om te buigen nadat hij aanvankelijk een weinig ondersteunde
flankcentrumaanval op het bord had gebracht. Een belangrijk moment lijkt 30.34-30. Wit dreigt wel met 38-32 en 39-33 maar deze wordt gemakkelijk
weerlegt, en de zwarte aanval begint te lopen. Steviger was waarschijnlijk 30.33-29, of ook eerst 30.48-42 met hetzelfde idee. In
beide gevallen zal zwart na 48-42 met het weinig aantrekkelijke 28-32 verder moeten. Fraai om te zien hoe Fred met geolied aanvalsspel de
witspeler steeds verder in het nauw brengt. Na 49.39-34 is het reddeloos verloren. Hier had wit nog 49.29-24 moeten proberen.

De eindstand werd op 9-7 bepaald na de remise van Kees de Jong tegen Leo van der Laan. Na een start met de nodige ruilen kwam Kees met wit in tot
enig initiatief. Maar de zwartspeler wist de witte aanval via 24 te neutraliseren en Kees moest besluiten tot een 2-om-2 terug. In een
spannend laat middenspel drong wit aan, maar ook hier bleef zwart geconcentreerd. Toen wit weer een ruiltje terug moest nemen waren de
winstkansen wel zo’n beetje uitgeput.